GR | EN
05/06/2010

Κλιματική Αλλαγή_Δραματικές οι επιπτώσεις για όλους μας


Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό FORUM, Νο 420, 2010, στις 5/6/2010

Η περιβαλλοντική κρίση την οποία  βιώνουμε μας φέρνει αντιμέτωπους με μια πραγματικότητα που η ανθρωπότητα και κυρίως ο δυτικός κόσμος προσπάθησε  εθελοτυφλώντας να αγνοήσει. Μετά τη σύνοδο της Κοπεγχάγης  και την αποτυχία των ηγετών του πλανήτη να συμφωνήσουν σε άμεσα και δεσμευτικά μέτρα, έχουμε και πάλι οπισθοδρομήσει σημαντικά στην κρίσιμη μάχη μας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.  Ήμουν τις ημέρες εκείνες στην Κοπεγχάγη και παρακολούθησα από κοντά την πολυεπίπεδη μάχη για την επίτευξη μια διεθνούς, νομικά δεσμευτικής συμφωνίας. Παρά την καθολική αναγνώριση της ανάγκης για λήψη μέτρων, όταν η συζήτηση έφτασε στους δεσμευτικούς στόχους και στο τι πρέπει να κάνει η κάθε χώρα, προκειμένου να διασφαλιστεί το κοινό μας μέλλον στη γη, ξεκίνησε μια διαδικασία μετάθεσης ευθυνών που οδήγησε στην αποτυχία της διάσκεψης.

Ωστόσο,  κάθε πολίτης του δυτικού κόσμου έχει το μερίδιο ευθύνης του  για τη σημερινή κατάσταση. Λαμβάνουμε τα μηνύματα και τις προειδοποιήσεις του πλανήτη μας εδώ και πολλά χρόνια. Φτάσαμε στο σημείο να βιώνουμε οριακές καταστάσεις,  όπως οι ακραίες κλιματικές μεταβολές ή το λιώσιμο των πάγων στους πόλους του πλανήτη, παρατηρώντας εκατομμύρια ανθρώπους να γίνονται περιβαλλοντικοί πρόσφυγες. Φτάσαμε στο σημείο να δικαιολογούμε τον σπάταλο τρόπο ζωής μας, την ανεξέλεγκτη ρύπανση ποταμών, λιμνών και θαλασσών, την εξαφάνιση ειδών  που έζησαν για χιλιάδες χρόνια πάνω στη γη. Ίσως να μην κινδυνεύει άμεσα να βυθιστεί η δική μας χώρα, κίνδυνος όμως αυτός είναι δυστυχώς υπαρκτός σε άλλες περιοχές της υφηλίου. Σε κάθε περίπτωση, οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι δραματικές για όλους μας.  Η τεράστια πίεση που ασκούμε σε κοινόκτητους πόρους όπως το νερό, ο αέρας, το έδαφος, τα δάση και τα θαλάσσια οικοσυστήματα δε μπορεί να συνεχιστεί στο διηνεκές. Ο καθένας από εμάς, με τις καθημερινές του συνήθειες, παραλήψεις, ιδιορρυθμίες και τρόπο ζωής του συνεισφέρει σε αυτό. Η γενιά μας καταστρέφει συστηματικά το μέλλον των επερχόμενων γενεών. Καλούμαστε να αλλάξουμε  τον καθημερινό μας τρόπο ζωής και να τον προσαρμόσουμε σε ένα διαφορετικό βιώσιμο μοντέλο. Θα πρέπει να συνεισφέρουμε στη διαμόρφωση ενός κοινού οράματος για τη ζωή μας με σεβασμό προς  τις επερχόμενες  γενιές. Δεν πρόκειται για άλλη μια εναλλακτική δυνατότητα που έχουμε. Στην πραγματικότητα δεν έχουμε καμία εναλλακτική. Πρόκειται για την υποχρέωση μας προς στις επερχόμενες γενεές. Οι κοινόκτητοι φυσικοί πόροι, έχουν κατασπαταληθεί σε βάρος των γενεών που δεν έχουν έρθει ακόμη.

Η  Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος αποτελεί υπενθύμιση ενός καθήκοντος και μιας στάσης ζωής. Το περιβάλλον, σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, που έχει τόσο πολύ υποβαθμιστεί τις τελευταίες δεκαετίες, οφείλει άμεσα να γίνει πρώτη μας προτεραιότητα. Πληθαίνουν οι φωνές που διακρίνουν στην κρίση που βιώνουμε την  ευκαιρία για μια νέα αρχή. Και είναι φωνές που προέρχονται από έγκριτους οικονομολόγους όπως ο Jeremy Rifkin,ο Paul Krugman και ακτιβιστές όπως ο Paul Hawken, ο Mark Lynas και ο George Monbiot.  Μια θεμελιώδης αλλαγή παραδείγματος στον τρόπο που οργανώνουμε την οικονομία και την κοινωνία μας είναι επιβεβλημένη. Χωρίς ωστόσο κάτι τέτοιο να απαιτεί από μας ακραίες θυσίες. Η μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλού άνθρακα δε θα σταματήσει απλώς τις δυσμενείς επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, είναι μια ευκαιρία να χτίσουμε μια καλύτερη και πιο δίκαιη κοινωνία επαναπροσδιορίζοντας το οικονομικό και καταναλωτικό μας μοντέλο.

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον τελευταίο  χρόνο κάνουμε μια συστηματική προσπάθεια να θέσουμε στο προσκήνιο μια νέα ατζέντα. Η  ατζέντα αυτή έχει πολλές  προκλήσεις, τους νέους Ευρωπαϊκούς στόχους για την  προστασία και αποκατάσταση της βιοποικιλότητας, την αναθεώρηση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, τον περιορισμό των επιπτώσεων του τρόπου ζωής μας στα οικοσυστήματα του πλανήτη.

Το να αναλογιστούμε  πως ήταν το περιβάλλον πριν από δέκα, είκοσι ή τριάντα  χρόνια και πως είναι σήμερα, είναι μια συναισθηματική  άσκηση. Πρακτικά, όμως ήρθε η ώρα να συμμετέχουμε όλοι με τον τρόπο ζωής μας σε μια δημιουργική επανάσταση που θα καταστήσει το φυσικό περιβάλλον τη βασικότερη πηγή ευημερίας, ποιότητας ζωής και πολιτισμού με τρόπο δίκαιο και ισότιμο για τα παιδιά που δεν έχουν γεννηθεί ακόμη.

Ενώνοντας τις δυνάμεις μας, όλοι εμείς που ανησυχούμε, όλοι εμείς που θέλουμε και μπορούμε να δράσουμε ως ενεργοί πολίτες θα καταφέρουμε να διασφαλίσουμε ένα βιώσιμο αύριο. Δρώντας μαζί με τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, διεκδικώντας από τις κυβερνήσεις, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους άλλους διεθνείς οργανισμούς τις απαραίτητες πολιτικές δράσεις, η μεγάλη αλλαγή συμπεριφοράς είναι κατ' αρχήν στα χέρια μας. Οφείλουμε στις γενιές που θα έρθουν να γίνουμε όλοι μας δημιουργικό μέρος αυτής της  μεγάλης πρόκλησης.

Σκεφτείτε πριν εκτυπώσετε | Τοποθετήστε στους σελιδοδείκτες σας | Sitemap