GR | EN
02/10/2013

Προσεχώς... μαζί τα κτίσαμε


Την Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου, η κοινωνία μας συγκλονίστηκε από μια πολιτική δολοφονία, αυτή του Παύλου Φύσσα από στέλεχος της Χρυσής Αυγής. Εδώ και αρκετό καιρό κόμματα, αστυνομία και ΜΜΕ με την ανοχή τους είχαν κάνει ρουτίνα τις απειλές, τον φόβο και τους προπηλακισμούς. Αυτή τη φορά η φασιστική βία έφτασε σε δολοφονία. Η προσοχή της κοινωνίας μας είναι και πρέπει να είναι στραμμένη στην αντιμετώπιση της φασιστικής απειλής.

Η χρονική συγκυρία του τραγικού περιστατικού της δολοφονίας Φύσσα, με την ανακοίνωση από πλευράς κυβέρνησης του νομοσχεδίου για τα δάση, ήταν ατυχής. Η δεύτερη έγινε το απόγευμα της ίδιας μέρας, και ενώ τα μάτια όλων ήταν στραμμένα στο αποτρόπαιο της απροσδόκητης πράξης. Περιθώριο διαβούλευσης; Αρχικά, μία, μόλις, εβδομάδα. Αν επρόκειτο για επιπολαιότητα ή μη δεν θα το μάθουμε ποτέ. Το σίγουρο, όμως, είναι, πως η κυβέρνηση, προκειμένου να «περάσει» βολικές προς συγκεκριμένους επιχειρηματίες νομοθετικές αλλαγές, επανειλημμένα εκμεταλλεύεται την αδυναμία της κοινωνίας να αντιδράσει σε ταυτόχρονα σοκ. Τελικά, την περασμένη Παρασκευή το Υπουργείο Περιβάλλοντος έδωσε παράταση μίας εβδομάδας στη διαβούλευση.

Τον τελευταίο χρόνο, στο όνομα της εξόδου από την κρίση, η Πολιτεία έχει βαλθεί να διαλύσει οποιονδήποτε κανόνα για τη δόμηση υπάρχει στη χώρα. Πώληση τοποθεσιών που δεν είχαν κτισθεί επειδή ήταν δημόσιες, νομιμοποίηση όχι μόνο παλαιών αυθαιρέτων, αλλά και οποιουδήποτε μελλοντικού, δόμηση τεράστιων ξενοδοχείων, όπου τα δωμάτια θα πωλούνται σαν παραθεριστικές κατοικίες.

Πιστεύει, αλήθεια, η κυβέρνηση ότι θα βγούμε από την κρίση εγκαθιστώντας σε δασικές εκτάσεις, βιοτεχνίες, μονάδες διαχείρισης λυμάτων, απορριμμάτων, μπαζών, τυροκομείων, σφαγείων και φυλακές, γήπεδα γκολφ και αεροδρόμια, όπως προτείνει το σχέδιο νόμου; Πιστεύει, αλήθεια, ότι θα βγούμε από την κρίση χτίζοντας στα καμμένα; Μεταξύ άλλων, το νομοσχέδιο προτείνει να καταργηθεί η απαγόρευση δόμησης στα καμμένα, αφού δίνεται η δυνατότητα να αρθεί μια αναδάσωση, όταν κριθεί ότι ο σκοπός της έχει «επιτευχθεί», προκειμένου η δασική έκταση να μπορεί να «αξιοποιηθεί».

Αν θέλαμε στ’ αλήθεια και στα σοβαρά να ενδυναμώσουμε τον ελληνικό τουρισμό, που προσφέρει 770.000 άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας, θα έπρεπε να κάνουμε το αντίθετο. Να προστατεύσουμε αυτά που κάνουν τους ξένους να επισκέπτονται την χώρα μας, ακόμη και σε αυτή τη δύσκολη στιγμή της. Την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική της, τα τοπία της, το φυσικό της περιβάλλον. Χωρίς θεσμοθετημένη προστασία των παραπάνω, η Ελλάδα υστερεί επικίνδυνα απέναντι στους ανταγωνιστικούς της τουριστικούς προορισμούς.

Ήδη αρχίζει να συζητείται διεθνώς η πρωτόγνωρη αλλοίωση των τοπίων, πόλεων και χωριών της Ελλάδας. Με τη Μογγολία μάς παρομοίασε πρόσφατα ο Χανς Βέρνερ – Ζιν, πρόεδρος ενός από τα μεγαλύτερα οικονομικά think-tank της Γερμανίας, του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών IfO του Μονάχου, σε άρθρο του στην οικονομική επιθεώρηση Wirtschaftswoche που αναμεταδόθηκε από την Deutsche Welle: χάος, άγρια οικιστική ανάπτυξη εξαιτίας της έλλειψης μιας λειτουργούσας πολεοδομίας, τα κοινά μας στοιχεία. 

Αν επικρατήσει αυτή η άποψη για την Ελλάδα, ο τουρισμός μας θα καταστραφεί. Δεν θα συζητάμε αν «μαζί τα φάγαμε» ή όχι, αλλά αν «μαζί τα κτίσαμε», όλα αυτά τα σπίτια, διάσπαρτα παντού μέσα στη γη μας, αν μαζί γκρεμίσαμε όλα τα πέτρινα σπίτια των χωριών μας, τα νεοκλασικά, τα ενετικά κέντρα των πόλεων και οικισμών μας. Το σίγουρο είναι ότι μόνο εμείς σε όλη την Ευρώπη γκρεμίσαμε τα παλιά μας κτήρια σε πόλεις και χωριά, μόνο εμείς στην Ελλάδα κτίσαμε έτσι πρόχειρα, αδιάφορα, απερίσκεπτα τα τοπία μας και το φυσικό μας περιβάλλον.

Ας διαδώσουμε, λοιπόν, όλοι μαζί τα δασοκτόνα σχέδιά τους και ας αντιδράσουμε μαζικά πριν μας πουν ότι «μαζί τα κτίσαμε». 

 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ στις 2 Οκτ 2013

 

Σκεφτείτε πριν εκτυπώσετε | Τοποθετήστε στους σελιδοδείκτες σας | Sitemap