GR | EN
19/01/2011

Η νόσος του Αλτσχάιμερ είναι ευρωπαϊκό ζήτημα


Στρασβούργο, 19 Ιανουαρίου 2011

Μέτρα από τα Κράτη Μέλη για την αντιμετώπιση σε ευρωπαϊκό επίπεδο της νόσου του Αλτσχάιμερ ζητάει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ψήφισμα του.

To ψήφισμα καλεί τις κυβερνήσεις να χαρακτηρίσουν το πρόβλημα προτεραιότητα για την ΕΕ, εστιάζει στην προώθηση της έγκαιρης διάγνωσης και της ποιότητας ζωής των ασθενών, και αναγνωρίζει την ανάγκη για βελτίωση των επιδημιολογικών γνώσεων για τη νόσο και για καλύτερο συντονισμό των υφισταμένων ερευνών. Επιπλέον, προωθεί την αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών μέσω της ανταλλαγής καλών πρακτικών και δίνει έμφαση στην κοινωνική διάσταση του προβλήματος και το σεβασμό των δικαιωμάτων των πασχόντων.

Με αφορμή την ψήφιση της έκθεσης από την ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ο Κρίτων Αρσένης έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η νόσος του Αλτσχάιμερ είναι μια πληγή για εκατομμύρια ευρωπαίους πολίτες και τις οικογένειες τους. Δυστυχώς όμως οι υπηρεσίες υποστήριξης των ασθενών και των οικογενειών τους είναι διαφορετικού επιπέδου σε κάθε κράτος μέλος. Απαιτείται συνεργασία και αλληλεγγύη μεταξύ των Κρατών Μελών και δράση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς το πρόβλημα έχει σημαντικές κοινωνικές αλλά και οικονομικές διαστάσεις για τα ευρωπαϊκά κράτη. Περίπου 10 εκατομμύρια Ευρωπαίοι υποφέρουν σήμερα από άνοια και το Αλτσχάιμερ είναι η πιο συνηθισμένη μορφή άνοιας. Εκτιμάται ότι μόνο οι μισές περιπτώσεις διαγιγνώσκονται, ενώ είναι διπλάσιος ο αριθμός των γυναικών που υποφέρουν από άνοια σε σχέση με τους άντρες. Ο πληθυσμός της Ευρώπης γηράσκει και ο αριθμός των πασχόντων θα διπλασιασθεί τα επόμενα χρόνια. Επειδή υπάρχει μία καθυστέρηση 5 ετών μέχρι να διαγνωσθεί η ασθένεια στην πραγματικότητα οι ασθενείς μπορεί να είναι κατά 50% περισσότεροι από τις εκτιμήσεις μας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να προωθήσει την έγκαιρη διάγνωση. Απαιτείται εντατικοποίηση της έρευνας για την πρόληψη της άνοιας, τη γρηγορότερη διάγνωση της, την επιβράδυνση της εξέλιξης της και τη θεραπεία. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να στηρίξει σωστές κοινωνικές πολιτικές, να νομοθετήσει για την πνευματική υγεία, να αναλάβει νομοθετικές πρωτοβουλίες για την ένταξη στην αγορά εργασίας ατόμων με διανοητικές διαταραχές.»