GR | EN
30/05/2011

Συνέντευξη του Κρίτωνα Αρσένη στο Ρ/Σ FLASH για το "κίνημα των αγανακτισμένων", το Ευρώ και τον ευρωπαϊκό λαϊκισμό


Πάμε στο θέμα των ημερών και της εβδομάδας που πέρασε, φαντάζομαι και των επομένων εβδομάδων.

Σήμερα λοιπόν, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο οι «αγανακτισμένοι» θα διαδηλώσουν σε πλατείες, σε κεντρικές πλατείες σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, ένα θέμα το οποίο το θέσαμε, δηλαδή τους Έλληνες αγανακτισμένους, τους Ισπανούς αγανακτισμένους και το πώς όλο αυτό το υποδέχεται, το αναλύει αν θέλετε το μήνυμα που στέλνει η Ευρώπη, ερώτημα στο οποίο μας απαντά ο Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Κρίτων Αρσένης.

Αυτή την εβδομάδα στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες μεγάλες πόλεις, είχαμε τις πρώτες συγκεντρώσεις από Έλληνες αγανακτισμένους, κάτι αντίστοιχο το οποίο συνέβη και στην Ισπανία. Θα ήθελα ένα πρώτο σχόλιο από εσάς γι’ αυτές τις διαμαρτυρίες.

Κατ' αρχήν είναι θετικό. Bλέπουμε πολίτες οι οποίοι δεν συμμετέχουν σε διαδηλώσεις γενικά, οικογένειες με παιδιά σε πάρα πολλές περιπτώσεις αλλά και πολίτες που πηγαίνουν σε διαδηλώσεις, οι οποίοι έχουν οργανωθεί όχι από κάποιον πολιτικό χώρο αλλά μέσω internet, με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και εκφράζουν αυτή την αγωνία που νιώθουμε όλοι μας για την οικονομική κατάσταση αυτή τη στιγμή. Το πρώτο σχόλιο θα ήταν σίγουρα θετικό.

Στην Ευρώπη, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στις Βρυξέλλες όπου εσείς βρίσκεστε, πώς εκλαμβάνουν όλα αυτά τα οποία συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στην Ελλάδα και αυτά τα οποία έχουν συμβεί τις προηγούμενες ημέρες στην Ισπανία; Είναι κάτι το οποίο τους ανησυχεί;

Υπάρχει ανησυχία. Ωστόσο, δεν έχει ακόμα γίνει πλήρως αντιληπτό το ευρωπαϊκό πρόβλημα σε όλη του τη διάσταση. Τουλάχιστον στην κλίμακα των ευρωβουλευτών ή των ανθρώπων που δεν είναι επικεφαλής των κυβερνήσεων αλλά βρίσκονται σε χώρους λήψης αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει γίνει αντιληπτό.

Ο καλός μαθητής που ήταν η Ιρλανδία, κι εμείς που υποτίθεται ήμασταν ο κακός μαθητής, έχουμε και οι δύο βρεθεί σε πάρα πολύ κακή θέση. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα. Αρκεί να δούμε αυτή τη στιγμή το ευρώ που περνά τη δυσκολότερη στιγμή του και την Ευρώπη που περνά μια πάρα πολύ κρίσιμη στιγμή.

Βλέπουμε με μεγάλη λύπη αυτά που έγιναν στη Δανία, μια χώρα στην καρδιά της Ευρώπης και μια χώρα η οποία και πριν ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση είχε ανοιχτά σύνορα με τις σκανδιναβικές χώρες. Βλέπουμε πώς σήμερα κλείνει τα σύνορά της ακόμα και με χώρες που είχε ανοιχτά σύνορα πριν ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μου κάνει εντύπωση πάντως πως υπάρχουν συνάδελφοί σας στην Ευρωβουλή οι οποίοι δεν έχουν αντιληφθεί πλήρως το πρόβλημα της Ευρώπης, τη στιγμή που φαίνεται πως αρκετοί προτείνουν και λύσεις γι’ αυτό το πρόβλημα.

Βεβαίως. Υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι προτείνουν λύσεις. Υπάρχει πάρα πολύς κόσμος ο οποίος αντιλαμβάνεται. Δυστυχώς, όμως, για να είμαστε ειλικρινείς, η Ευρώπη κοιμάται, η Ευρώπη φαίνεται να είναι μικρή απέναντι σ’ αυτό το μεγάλο πρόβλημα και αυτό δυστυχώς επιβαρύνει την ελληνική οικονομική κατάσταση.

Αν δεν ήταν η Ελλάδα, η Ευρώπη δε θα είχε δημιουργήσει καν το μηχανισμό στήριξης. Ακόμα και τώρα, στα απαραίτητα μέτρα που καλούμαστε να πάρουμε ώστε να συνεχίσουμε να έχουμε τις κοινές μας πολιτικές όπως το κοινό νόμισμα και πολλές άλλες, η Ευρώπη δείχνει δυστοκία. Θα τα πάρει, όπως πάντοτε μέχρι στιγμής έπαιρνε τ’ απαραίτητα μέτρα, αλλά πάντοτε με καθυστέρηση. Κι αυτό δε μπορεί να έχει προοπτική. Θα πρέπει να σοβαρευτεί η Ευρώπη.

Από τις συζητήσεις που έχετε με συναδέλφους σας στην Ευρωβουλή πώς βλέπουν, ποια είναι η εκτίμησή τους για το μέλλον της Ελλάδας; Μας βλέπουν μέσα στη Νομισματική Ένωση ή όχι; Είναι ένα ερώτημα αυτό.

Κανένας δε μπορεί να φανταστεί και δε θέλει να φανταστεί οποιαδήποτε χώρα να φύγει από τη Νομισματική Ένωση, από το ευρώ. Θα είναι καταστροφικό για το ίδιο το ευρώ και όλοι το γνωρίζουν αυτό. Αλλά σε κάθε περίπτωση, αντιλαμβάνονται ότι η Ελλάδα κάνει πολλή δουλειά, αντιλαμβάνονται ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε μια δύσκολη κατάσταση. Βρίσκονται όμως σ’ ένα τεράστιο δίλημμα. Στις χώρες τους μερικές φορές κυριαρχεί ο λαϊκισμός απέναντι στην Ελλάδα. Οπότε και οι πολιτικοί των βόρειων χωρών βρίσκονται σε μεγάλη πίεση. Μια πίεση η οποία φτάνει σε γενικεύσεις όπως αυτές που είδαμε από την κα Μέρκελ, ότι οι νότιοι είναι τεμπέληδες..

Ευρωπαϊκές αποφάσεις επί της ουσίας λαμβάνονται με εθνικά κριτήρια, αυτό είναι το οποίο μας λέτε.

Με λαϊκιστικά κριτήρια. Με κριτήρια τα οποία δε θα φανταζόμασταν ότι θα επηρέαζαν τους ευρωπαίους πολιτικούς. Αυτή τη στιγμή οι πολιτικοί στις βόρειες χώρες βρίσκονται μεταξύ του διλήμματος ν’ ακούσουν το λαϊκιστικό ρεύμα στην κοινωνία τους που τους λέει πως αυτοί οι άνθρωποι είναι τεμπέληδες. Άρα γιατί να δίνουμε εμείς τα δικά μας χρήματα εφόσον όταν εμείς είχαμε αντίστοιχες κρίσεις, κάναμε τους δικούς μας περιορισμούς ακόμα και στους μισθούς μας και μειώσαμε το βιοτικό μας επίπεδο για να μπορούμε να ξεφύγουμε από την κρίση; Γιατί τώρα να δώσουμε σε αυτούς τους ανθρώπους που δεν είχαν πάρει τόσο καιρό μέτρα; Από την άλλη όμως, οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι θα πρέπει να επιλέξουν αν θα στηρίξουν το ευρώ, αν δηλαδή θα έχουμε κοινή προοπτική και αν θα έχουμε τη δυνατότητα ως Ευρώπη να επιβιώσουμε σ’ αυτό τον ανταγωνιστικό κόσμο των μεγάλων οικονομικών δυνάμεων.

Κι αυτό είναι ένα δίλημμα ακόμα μεγαλύτερο για τις υπόλοιπες χώρες. Αυτή τη στιγμή η Ευρώπη θα πρέπει να επιλέξει αν θα σοβαρευτεί ή αν θα κάνει πάρα πολλά βήματα πίσω.

Βέβαια αυτή η επιλογή όσο καθυστερεί δημιουργεί πολλά προβλήματα στην Ελληνική Οικονομία. Δεχόμαστε μια συνεχόμενη πίεση και στο θέμα της συναίνεσης το οποίο έχει τεθεί υπό εκβιασμό εγώ θα έλεγα και υπό απειλή που έχει να κάνει με την 5η δόση και πραγματικά δεν ξέρω αν κι αυτή την πίεση την αντιλαμβάνεστε και την δέχεστε και εσείς όταν βρίσκεστε στην Ευρωβουλή.

Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή για να αποφύγει την χρεοκοπία, πρέπει να λάβει δραστικά μέτρα. Έτσι όπως είναι η κατάσταση αυτή τη στιγμή, πρέπει να λάβουμε νέα σκληρά μέτρα για να μπορέσουμε να ξεφύγουμε τα χειρότερα.

Και αυτά τα μέτρα βέβαια μπορεί να είναι ανοιχτά σε συζήτηση και νομίζω ότι αυτό έκανε την Παρασκευή και ο Πρωθυπουργός με τους πολιτικούς αρχηγούς.

Αυτές όμως οι απειλές –εντός εισαγωγικών η λέξη ή εκτός εισαγωγικών για κάποιους άλλους- σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό δεν είναι και κενές; Είναι απειλές δηλαδή οι οποίες επί της ουσίας δεν έχουν βάση, ασχέτως αν εμείς τις λαμβάνουμε υπόψη. Δηλαδή έχω την εντύπωση, αυτό θα μου το πείτε κι εσείς πώς το βλέπετε και αν το συζητάτε μέσα στην Ευρωβουλή, πώς κανείς δεν θέλει την Ελλάδα να μην πάρει την 5η δόση ή θέλουν να μην την πάρουμε;

Σε μια Ευρώπη η οποία δεν μπορεί να είναι όσο σοβαρή χρειάζεται να είναι σ’ αυτή την κρίσιμη κατάσταση και θέτει σε κίνδυνο όσα έχουμε καταφέρει εδώ και 60 χρόνια, την ίδια την ύπαρξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν νομίζω ότι τίποτα είναι κενή απειλή.

Αν ήταν η Ευρώπη σοβαρή και αντιλαμβανόταν την κατάσταση και τις επιλογές της, ναι, θα ήταν κενή απειλή. Αλλά δεν βρισκόμαστε σ’ αυτή την κατάσταση. Την ίδια στιγμή θα πρέπει και να σοβαρευτούμε ως Ευρωπαϊκή Ένωση και κάθε κράτος ξεχωριστά να λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα.

Φαντάζομαι, το να σοβαρευτούμε, περιλαμβάνει και εμάς τους ίδιους, έτσι και εμείς στην Ευρώπη είμαστε.

Η Ελλάδα παίρνει μέτρα, κάνει τα απαραίτητα βήματα και λειτουργεί με ένα σενάριο εξόδου από την κρίση. Αλλά για να λειτουργήσει αυτό το σενάριο θα πρέπει το ευρώ να θωρακιστεί, θα πρέπει και η Ευρωπαϊκή Ένωση να αποφασίσει ότι ό,τι και να γίνει θα πάρει τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να ξεφύγει απ’ αυτή την κρίση.

Κανένα κράτος – μέλος από μόνο του δεν μπορεί να τα καταφέρει. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Είμαστε αλληλοεξαρτώμενοι, ακόμα και η Γερμανία. Αυτή είναι μια πραγματικότητα την οποία αν δεν την εξηγήσουν οι βόρειες χώρες προς τους πολίτες τους, τότε οι εξελίξεις θα είναι πολύ αρνητικές όχι μόνο για την Ελλάδα, για όλους μας, αλλά για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Σε προσωπικό επίπεδο οι συνάδελφοί σας τι σας λένε για την Ελλάδα, για την ελληνική οικονομία; Θέλω να πω πως πριν ένα χρόνο την περίοδο που υπογράφαμε το μνημόνιο και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δεχόταν επιθέσεις σε προσωπικό επίπεδο, στους διαδρόμους της Ευρωβουλής.

Εσάς τώρα ένα χρόνο μετά, γιατί το ξέρω το ίδιο συνέβαινε και με αρκετούς Έλληνες ευρωβουλευτές, τώρα έχει αλλάξει λίγο η εικόνα σε προσωπικό επίπεδο ή παραμένει ως είχε;

Όταν είχε έρθει εδώ ο Πρωθυπουργός ήταν πραγματικά εντυπωσιακή η υποδοχή. Δεν θυμάμαι καμιά επίθεση, θυμάμαι πραγματικά ότι άλλαξε η εντύπωση για την Ελλάδα με την επίσκεψη του Πρωθυπουργού. Γενικά το κλίμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πέρα από τις πρώτες μέρες της ελληνικής κρίσης όπου υπήρχε μια αμφισβήτηση σε οτιδήποτε ελληνικό, λόγω της δουλειάς όλων των συναδέλφων είναι πάρα πολύ καλό για την Ελλάδα.

Το Κοινοβούλιο στηρίζει σταθερά τις προσπάθειες της Ελλάδας και έχει ζητήσει να υπάρξει ευρωπαϊκό ομόλογο και να υπάρξει ένας μόνιμος μηχανισμός στήριξης και όλα αυτά που πραγματικά χρειάζεται να κάνουμε για να βγούμε από την κρίση. Δεν έχει αλλάξει αυτή τη στιγμή αυτό το κλίμα. Παρ’ όλα αυτά λόγω του λαϊκισμού στη Βόρεια Ευρώπη, υπάρχει μια εικόνα ότι μας έχουν δώσει τα χρήματά τους και ότι εμείς συνεχίζουμε να περνάμε καλά. Αυτό δεν έχει μεταφερθεί ακόμα στη Βόρεια Ευρώπη ότι οι Έλληνες περνάμε μια πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση. Ότι αγωνιούμε και δυσκολευόμαστε στην καθημερινότητά μας. Αυτό θεωρώ ότι είναι ευθύνη των πολιτικών ηγεσιών αυτών των χωρών να το επικοινωνήσουν και με τους πολίτες τους.

Και αυτό ίσως είναι και το νόημα το οποίο προσπαθούν να περάσουν και οι αγανακτισμένοι τόσο στην Ισπανία, όσο και στην Ελλάδα.

Θεωρώ ότι έχει πολύ ενδιαφέρον αυτό το κίνημα. Βλέπουμε να συμμετέχουν άνθρωποι που γενικά δεν διαδηλώνουν, βλέπουμε ένα μη βίαιο κίνημα και βλέπουμε ένα κίνημα το οποίο εκφράζει μια αγωνία. Υπάρχουν και ακραίες φωνές, υπάρχουν και αυτοί που κάνουν γενικεύσεις αντίστοιχες μ’ αυτές που κάνουν οι βόρειες χώρες για εμάς τους νότιους, αλλά από εκεί και πέρα υπάρχουν και οικογένειες με παιδιά που εκφράζουν την αγωνία τους με ειρηνικό τρόπο.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ κ. Αρσένη. Να είστε καλά.

Tags:
Σκεφτείτε πριν εκτυπώσετε | Τοποθετήστε στους σελιδοδείκτες σας | Sitemap