σε ,

Άρκεσαν 25 χρόνια για να ξεχάσουμε τα μαθήματα του Τσέρνομπιλ

 

Η συζήτηση για την ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας είχε και πάλι ξεκινήσει. Η Γερμανία ανέστελλε τον τερματισμό λειτουργίας των πυρηνικών της σταθμών και η Ιταλία ανακοίνωνε την κατασκευή νέων. Την ίδια στιγμή στην γειτονιά μας, η Τουρκία ανακοίνωνε το δικό της πρόγραμμα κατασκευής πυρηνικών σταθμών σε περιοχές μεγάλης σεισμικότητας.

Τώρα η Ευρώπη δείχνει αμήχανη και ξαφνιασμένη. Ανακοινώθηκαν τα περίφημα τεστ αντοχής των πυρηνικών σταθμών, ενώ η Γερμανία ανέστειλε για τρεις μήνες τη λειτουργία των παλαιότερων μονάδων της. Την ίδια στιγμή, ο ευρωπαίος επίτροπος Ενέργειας Γκίντερ Έτιγκερ προσπαθεί να δείξει με το δάχτυλο ότι φταίνε οι Ιάπωνες και η ανοργανωσιά τους για την καταστροφή και όχι η εμμονή μας σε επικίνδυνες τεχνολογίες.

Το πυρηνικό ατύχημα στην Ιαπωνία είναι σημείο καμπής. Μας θυμίζει ξανά με το χειρότερο τρόπο ότι τα συστήματα ασφαλείας, όσο προηγμένα και αν είναι, δεν είναι απρόσβλητα. Τα πυρηνικά ατυχήματα δεν συμβαίνουν κάθε μέρα. Όταν όμως συμβούν, οι συνέπειες είναι καταστροφικές και μη αναστρέψιμες.

Η ΕΕ πρέπει να λάβει κάθε δυνατό μέτρο για να προστατέψει τους ευρωπαίους πολίτες ξεκινώντας με το άμεσο κλείσιμο των πυρηνικών σταθμών που είτε είναι παλιάς τεχνολογίας είτε βρίσκονται σε περιοχές υψηλής σεισμικότητας. Πρέπει να υπολογίσουμε μέσα στο κόστος παραγωγής της πυρηνικής ενέργειας τόσο το τεράστιο κόστος αποθήκευσης των αποβλήτων όσο και το ανυπολόγιστο κόστος των καταστροφών. Ένας φόρος στην πυρηνική ενέργεια, ανάλογος του φόρου στον άνθρακα, θα έκανε φανερό στους πολίτες το πραγματικό κόστος της πυρηνικής ενέργειας.

Τα λόμπι της πυρηνικής ενέργειας την παρουσίαζαν ως πανάκεια στην κλιματική αλλαγή. Το ατύχημα στη Φουκουσίμα μας θύμισε πόσο καταστροφική είναι. Η κλιματική αλλαγή δεν μπορεί να είναι πλέον δικαιολογία για να μην προχωρήσουμε στην αποπυρηνικοποίηση της Ευρώπης.