Γεννήθηκα στις 3 Αυγούστου του 1977 στη Θεσσαλονίκη, όπου και μεγάλωσα, σε μία αριστερή οικογένεια. Ο προπαπους μου έφτασε στην Χαλκιδική απο τα επτανησα και ονομάσε τον γιό του Δημοκράτη θέλωντας να αντιταχθεί στους βασσιλοφρονες της εποχής. Εντάχτηκα στο περιβαντολογικό κίνημα σαν μαθητής στην πολή, τότε ασχολιόμασταν με την αποθήκη καπνων στο κέντρο, την προστασία τηςν άνω πολης, και αργοτερα με την καρτηγηση των πλαστικών.

Περιτριγύρισμένος από τις ομορφίες της Ελλαδας, πιτσιρικί ανεβαινα στις κορφες του Ολυμπου, ( εαν /ήξερά από πολύ μικρός πως θέλω να ασχοληθώ με το περιβάλλον και το μέλλον μας. Σπούδασα, μηχανικός στην σχολή Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας στον Βόλο, μια πολή σε απο βιομηχάνιση, με ενεργο το ψευτό δήλημα ανπατυξή ή περιββαλον. Σήμερα ο Βόλος πρωτοστατεί στον αγώνα για την δημοσια προστασια του νερου και αναντια στην καυση των απορριμάτων.

Το 2007 πήγα να μελετήσω τα πρόβληματα για τα οποία είχα ήδη μάθει, την φτώχεια, τις περιβαντολογικές πολιτικές και την ανάπτυξή, στην Βοστόνη στις ΗΠΑ. Το μεταπτυχιακό μου είναι στην διεθνή ανάπτυξη (MPA/ID) από την Σχολή Κέννεντυ του Χαρβάρντ. Εκεί πρωτοήρθα και σε επαφή με τεχνοκρατικές /ΗΔΗ ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΕΣ λύσεις καθώς και με το παγκόσμιο κίνημα εναντίων της κλιματικής κρίσης. Στα χρόνια του μεταπτυχιακού μου, το μέγεθός της καταστροφής που σήμερα μας περιτριγυρίζει, το πρόβλημα με τον καπιταλισμό, οι πολιτικές αναπτυξής π.χ. του ΔΝΤ μου έγιναν απόλυτα κατανοητές. Έτσι έπεσα με τα μούτρα στην μάχη για μία καλήτερη ζωή για όλους μας. Έπιασα την πρώτη μου δουλεια με τον βασικό μισθό. 15 χρόνια μετά, το ΔΝΤ χτύπησε την πόρτα και της χώρας μας να λεηλατήσει ότι είχε απομενει απο τις πετραλεικές.

 

Το 2004 μέχρι και το 2009 εργάστηκα στην Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού Σχεδίασα και εκτέλεσα το Αιεφόρο Αιγαίο, μια εκστρατεια για το πελαγός μας. Χωροταξικά σ΄χεδια, ευαισθητοποιήσης πολιτών, και 3 λέξεςι. για  ΔΕΝ ΒΡΗΣΚΩ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΙΤΛΟ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗ για την Αειφόρο Ανάπτυξη στα νησιά του Αιγαίου, στην Αθήνα και στην συνέχεια Ερμούπολη.Το 2009 βραβεύθηκαμε  από την Ευρώπα Νόστρα γιατι αυτό εδω https://www.europeanheritageawards.eu/winners/sustainable-aegean-programme-athens/ δεν έχει αρκετά), με το μεγάλο πανευρωπαϊκό βραβείο της Ευρωπαικής Επιτροπής.

 

Το 2008 που καίγεταί η Ελλάδα και η Αθήνα χανει την Παρνηθα, το περριββαλον για πρωτη φορά γίνεται κεντριή ζήτημα στην ελληνική πολιτική σκηνή. Οι διαπραγματευσής για το κλίμα μέτα το Κιοτο βρισκόντουσαν σε σημείο καμπης, έαν δεν κερδιζαμε ο πλανητης θα έχανε την τελυτίαα του ευκαιρεία, Εκ των πραγματων ροερχόμενος από οικολογια έχοντας δώσει πολιτικές μάχη εκπρωσοποντας το περιιβαλοντικό κίνημα, δεν είχαμε το περιθόρειο να μας εκρπωσουνε στην Ευρωπη κπου δνε ηταν ταγμενη στον αγώνα για την κοιματική αλλγη.  Αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να άλλαω τα πραγματα παο μέσα. Είπα “ναί” στην πρόταση του Γιωργου Παπανδρέου να μπω στην Ευρωπαική πολιτική, στο ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, με το προγραμμα της ΑΙΕΦΟΡΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ του Γ Παπανδρεου, γνωρίζοντας καλά πως η μάχη για να σώσουμε τον πλανήτη και να ζήσουμε με ισότητα είναι διευθνής. Όπως αναφέρω και στην επιστολή παράιτησης μου ( ΦΟΡΤΩΣΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΕ ΣΕΛΙΔΑ ΝΑ ΤΗΝ ΒΑΛΩ ΕΔΩ) από το κόμμα το 2013, αντιπαρατεθόμενος με τον κ. Βενιζέλο, “Τότε το ΠΑΣΟΚ έδινε την μάχη της αυτοκάθαρσης από την διαπλοκή, τη μάχη της εξυγίανσης και της ανανέωσης προσώπων και ιδεών”. Στην Ευρωβουλή ασοχλήθηκά με την βιοποικιλότητα και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.[11] μέλος πολλών επιτροπων, κερδίζοντας πολλά απο τα εργαλεία που έχουμε σήμερα εναντών αυτών που θέλουν να φτωχήνουν την Ελλαδα και την φύση της. Βραβέυτηκά για αυτά που προχώρησα στην Αλλεια και της θάλλασες, ακι έγινα γνωστός για το Roadfree το οποιό και ίδρυσα το 2011.

Το δίκτιο έχει στόχο να προστεψουμε τις τελευταίες ανέπαφες περιοχών του κόσμου, να μην χτιστουν δηλαδή δρόμους εκει που η φύση ειναι ήσυχη. Στην Ελλάδα έχουμε 6 Βουνά να προστατεψουμε.

Στα χόρνια που είμουν Ευρωβουλευτής και μετά δεν σταμάτησα να πολεμάω αυτούς που θέλουν να ιδιωτικοποιησουν και να λεηλατησουν ότι είναι δικό μας. Η ταινία για τις Σκουρίες, λεέι την ιστορία μία μάχης εναντών των εξωρίξεων που δοθηκέ για χρόνια.. Το να μείνει δημόσιο το νερό στην Θεσσαλοινική μέχρι (ποτε) ήταν στον πυρήνα των δράσεων μου .

 

 

Οχι, δεν λέω αυτό.

Εκ των πραγματων ροερχόμενος από οικολογια έχοντας δώσει πολιτικές μάχη εκπρωσοποντας το περιιβαλοντικό κίνημα, δεν είχαμε το περιθόρειο να μας εκρπωσουνε στην Ευρωπη κπου δνε ηταν ταγμενη στον αγώνα για την κοιματική αλλγη.  Αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να άλλαω τα πραγματα παο μέσα

 

 

I am text block. Click edit button to change this text. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.