σε

Για την διαρκή, ατιμώρητη αστυνομική καταστολή των δικαιωμάτων των πολιτών

 

Αν είχα κόρη έφηβη ή γιο φοιτητή θα ανησυχούσα κάθε φορά που θα βγαίνανε για καφέ στο κέντρο της Αθήνας. Αυτό το διάστημα, όποιος νέος βρεθεί να κοιτάζει το κινητό του ενώ περνάει δίπλα από διερχόμενα ΜΑΤ κινδυνεύει με ξύλο, εξευτελισμό και προσαγωγή. Όποιος περιμένει το λεωφορείο στο κέντρο, κινδυνεύει να μην γυρίσει σπίτι, λόγω αδικαιολόγητου αυτοφώρου. Οποίος ρωτήσει γιατί η αστυνομία χτυπά ξαφνικά τον φίλο του κινδυνεύει να μην μπορέσει να γυρίσει πίσω στην κανονική ζωή του λόγω κακουργηματικού κατηγορητηρίου.

Απόσπασμα από τη συνέντευξή μου στο Κανάλι Ένα στις 13 Δεκεμβρίου 2019.